Back in Nepal!

Namasté!

Terug in Nepal sinds enkele weken, een supertof appartement gevonden en bijna volledig geïnstalleerd! Het is een huis met drie verdiepingen, ik woon op de gelijkvloers, op de middelste verdieping woont een Nepalese familie, heel toffe mensen, en op de bovenste verdieping twee Nepalese vrienden. ‘k Voel me hier echt wel helemaal thuis, super om mijn eigen stekje te hebben! Als je in Nepal een appartement huurt, heb je enkel een vloer en de rest moet je nog allemaal kopen: tapijt, keuken, gordijnen, matras, ... maar ’t komt geleidelijk aan in orde :). Enkele foto’s van mijn stek zoals het er nu uitziet :)

Vlakbij Shivapuri National Park

Altijd aan het waken! Nochtans geen geitenmelk te verkrijgen in de supermarkt :)

Weeshuis 'Happy Colony' in Budhanilkantha waar me momenteel een muziekproject doen

De reis in India was ook super! Na Rishikesh zijn we eerst enkele dagen terug in Delhi geweest en zonder het te beseffen zijn we van de ene godsdienst in de andere beland. Eerst naar Amritsar, waar de meeste mensen het Sikhisme beoefenen. Deze godsdienst is een samensmelting van verschillende godsdiensten, en ontstond ten gevolge van conflicten tussen Hindus en Moslims. Het Sikhisme heeft vanuit verschillende godsdiensten de ‘beste’ elementen genomen en van daaruit een nieuwe godsdienst ontwikkeld. Ze zijn heel openminded en verlenen een soort ‘religieuze diensten’, waaronder gratis verblijf in de Gouden tempel met gratis eten. Elke dag maken ze 20000 thali’s (typisch Indisch gerecht met rijst, linzen, groentencurry, yoghurt en chapati’s). Meer dan 3000 vrijwilligers maken het eten klaar en doen de afwas, een spektakel om te zien! Iedereen die er slaapt en eet doet een kleine donatie, en met dit geld onderhouden ze ook de tempel. De ‘Sikhs’ zijn over het algemeen rijke mensen en Punjabi, de provincie waarvan Amritsar de hoofdstad is, is ook één van de rijkste provincies van India. Ze verspreiden hun diensten ook buiten Punjabi, en hebben voor een groot stuk bijgedragen aan de positieve economische ontwikkeling van India. Heel vriendelijke mensen ook, en het is super om als buitenlander ook deze ervaring te kunnen delen om in deze tempel te verblijven. Je krijgt er echt wel een heel apart gevoel van ... De enige voorwaarde om in de tempel te verblijven is dat je hoofd bedekt is, vandaar de doek op mijn hoofd :).

De Gouden Tempel

Het eten wordt opgeschept vanuit grote emmers, van de keuken heb ik geen foto's maar het was echt een spektakel om te zien!

Eén van de 20000 thali's

En net zoals overal in India staan Punjabi's ook graag op de foto met buitenlanders :)

Afwas moet ook gedaan worden!

In Amritsar zijn we ook naar de grens met Pakistan geweest. Elke avond vindt er een ceremonie plaats om de oplossing van het conflict over de grens tussen Pakistan en India te herdenken. Toen India onafhankelijk werd en de Engelsen stopten te regeren over India, moest dit gebied verdeeld worden tussen India en Pakistan. Dit heeft voor serieuse conflicten gezorgd, en nog steeds vinden er conflicten plaats vooral in de regio Kashmir, maar in Amritsar proberen ze van beide kanten de vrede te bewaren onder andere door deze dagelijkse ceremonie. Het is een spektakel om te zien, meer een show à la Monty Python :). Van beide kanten komen de Pakistaanse en Indische soldaten elkaar tegemoet en groeten elkaar met iets dat meer op een dans dan op een mars lijkt, en vooraf spelen ze partymuziek waar vooral de Indiërs zich ten volle op uitleven. Van de Pakistaanse kant komt er niet veel ambiance, je merkt meteen dat zij veel minder gelukkig zijn met de verdeling van de regio dan de Indiërs. Dus zo hebben we ook enkele stapjes in Pakistan gezet!

Veel supporters aan de Indische kant, de Pakistaanse kant was een tegenvaller ...

Grens aan de Indische kant

Grens aan de Pakistaanse kant

Dansspektakel voor het soldatenspektakel

Indische soldaten, mooi uitgedost :)

Busje waarmee we naar de grens geweest zijn, en vooraan een Japanner die we nooit konden kwijtgeraken door zijn wit mutske dat overal bovenuit stak :)

Na Amritsar zijn we vanuit onze nieuwsgierigheid over dit conflict verder gereisd naar Kashmir. Kashmir wordt ook het paradijs van India genoemd, en heel veel Indische koppels vieren hier hun huwelijksreis. De natuur is er prachtig en in Srinagar, de hoofdstad van Kashmir, leven veel mensen in houseboats. Deze werden gebouwd door de Engelsen, omdat het niet toegelaten was om grond te kopen voor buitenlanders, dus bouwden ze boten op het water :). Nu zijn veel van deze boten omgebouwd tot hotels, heel gezellig om te verblijven!

Srinagar is gekend voor zijn meer, waarop al de houseboats drijven maar waarop ook een drijvende markt is. Elke ochtend kun je groenten kopen op drijvende bootjes, en veel winkeltjes waar je vanalles kunt kopen zijn op het water gebouwd. In een bootje hebben we het meer verkend, en aangezien de eigenaar van het bootje nogal aan de luie kant was hebben we zelf maar geroeid :).
In Kashmir is de godsdienst grotendeels Islam. We hebben er verschillende moskeeën bezocht, en in één mochten we ook de gebeden meedoen. Weer een hele ervaring natuurlijk :), maar eens je buitenkomt staat er wel een hele horde moslims te wachten om je te interviewen over het geloof. Hoewel ze je toelaten in de moskee, zijn ze veel minder openminded dan de Sikhs, en proberen ze je te overtuigen om enkel de Koran te geloven. Vanuit het Christendom aanvaarden ze nog redelijk veel, omdat er ook maar één God is, maar met het Hinduïsme hebben ze wel heel wat problemen. Het meergodendom is echt iets waar ze niet bij kunnen, en wat we vooral geprobeerd hebben is hen te overtuigen van het feit dat er verschillende wegen zijn om te geloven en om een goed mens te zijn maar gemakkelijk is het niet! Uiteindelijk zijn we nog bij enkele moslims uitgenodigd bij hen thuis om een ‘salty tea met melk’ te drinken (ik vond het echt niet te drinken, geef mij maar de Nepalese melkthee met suiker :) en nog twee uur verder te discussiëren ...

Het conflict dat in Kashmir nog steeds aan de gang is, was ook wel voelbaar. De bossen rond Srinigar zijn helemaal omringd door het leger, en in de stad ligt het vol met zandzakken en er staan overal tanks. Er was ook een religieus festival, Eid Mubarak, en heel de avond gooien ze van die irritante bommetjes op de grond die dan plots naast je voeten afgaan ... Eerst had ik wel schrik, maar blijkbaar is dit hun manier om feest te vieren ... Ook kinderen lopen bijna allemaal rond met speelgoedgeweren, iets waar ik echt niet bij kon. Er zitten zelfs plastieken kogeltjes in, en ik zweer het als je ze tegen je arm krijgt doet het pijn! ’t Was een serieuse blauwe plek! Ik was helemaal van de kaart en vroeg aan een inwoner van Srinigar waarmee we op stap waren of hij dit normaal vond, en ja ... het is toch maar speelgoed? Amai mijn voeten ... ik probeerde hem uit te leggen hoe ik daarover dacht, maar hij vond mijn uitleg serieus overdreven. Die kinderen kijken gewoon op naar het leger dat ze elke dag zien, en willen ook soldaatje spelen. Zelfs in de moskee kwam op een bepaald moment een kindje binnen met een geweer, onvoorstelbaar! De inwoners van Kashmir zien hier geen gevaar in, maar ik had toch mijn bedenkingen ...

Typisch Nepalees cafétje langs de 'highway'

Moskeeën hebben ook kenmerken van Hindu tempels (zie dak)

Mausoleum

Met de riksja's doen ze echt alles!

Geeft wel een speciaal gevoel als je hier vlakbij bent

Onze houseboat

Houseboats op het meer

Lokaal transport :)

De drijvende markt

Uitzicht langs het meer

Vuilnis moet ook opgehaald worden

Waiting hall aan het busstation :)

Gulmarg ... Beetje het Zwitserland van India. In de winter kan je er skiën dus wie weet waag ik wel een poging om in de Himalaya te gaan snowboarden :).

In de winter is dit een ijspiste, in de zomer een verzamelplaats voor honden :)

Enkele foto’s van op de weg:

Paspoppen (zie middelste verdieping)

's Morgens om 4u ... de groentenboer is altijd beschikbaar!

Na Kashmir op naar een andere ervaring: het boeddhisme in Dharamsala! Een week nadat we daar waren zou de Dalai Lama een openbare presentatie geven over het boeddhisme, spijtig dat we het niet konden meemaken. We hebben wel een debat gezien tussen monniken in het klooster, dus terug van dichtbij een andere godsdienst meegemaakt. Twee meesters zitten op de grond, en de leerlingen kunnen vragen stellen. Het debat gaat er heel hevig aan toe, en telkens er een juist antwoord gegeven wordt draaien ze al dansend in het rond en klappen ze heel hard met hun rechterhand op hun linkerhand, terwijl ze hun paternoster om hun arm houden. Jammer dat we de inhoud niet snapten, maar het leek wel heel boeiend! In het boeddhisme wordt er steeds in groepjes gediscussieerd over de waarheid en over de manier om de verlichting te bereiken, maar het is geen éénrichtingsverkeer zoals je in het Christendom of in de Islam hebt. Iedereen moet zijn eigen manier vinden om op een goede manier zijn leven te leiden, en dit kan via bidden, meditatie, yoga, ... Eigenlijk is het meer een manier van leven dan een godsdienst, maar het leven in een klooster is wel aan heel strikte regels onderworpen. Monniken mogen niet trouwen, mogen maar twee keer per dag eten (in veel kloosters eten ze niet maar na 12u ’s middags), moeten zoveel uur per dag mantra’s (gebeden) zingen, heel vroeg opstaan, ... Hindu priesters daarentegen mogen wel trouwen en leven gewoon zoals andere mensen, echt een serieus verschil met andere godsdiensten!

Centrale tempel in Dharamsala

Na Dharamsala terug naar Delhi, nog enkele dagen gerelaxed want na zo’n trip heb je wel even ‘mentale’ rust nodig ... en dan 36 uren op de trein en bus naar Kathmandu, non-stop!
Enkele sfeerbeelden van de Indische spoorwegen en van onderweg :)

Dit was het voor India! Nu terug aan het werk in Nepal, update volgt binnenkort want internet is aan de beterhand!

Veel groetjes en tot de volgende!
Lies